🐾 Lieve mensen,
Ik ben Maya.
Geboren begin 2017. Dat betekent dat ik inmiddels ongeveer 9,5 jaar oud ben.
Misschien hebben jullie mijn foto al eens voorbij zien komen. Misschien zelfs wel meerdere keren. Want al jarenlang wacht ik op iets waar zoveel andere honden van dromen: een eigen thuis. ❤️
Ik woon nog steeds in het asiel in Roemenië. Vanuit mijn kennel zie ik regelmatig honden vertrekken. Dan wordt hun naam geroepen, krijgen ze een tuigje om en mogen ze eindelijk naar hun eigen gezin reizen.
En iedere keer hoop ik stiekem dat ik de volgende ben.
Maar steeds weer blijf ik achter.
Ik kijk de bus na terwijl mijn vriendjes vertrekken naar een nieuw leven. Natuurlijk ben ik blij voor hen, dat verdienen ze ook. Maar diep van binnen vraag ik me af waarom niemand mij kiest.
Ligt het aan mijn leeftijd?
Omdat ik geen jonge hond meer ben?
Of ziet gewoon niemand mij?
Want ik heb nog zoveel liefde te geven.
Ik ben een rustige, lieve dame die geniet van aandacht, zachte knuffels en gewoon samen zijn. Ik hoef geen druk leven meer of grote avonturen. Mijn grootste droom is eigenlijk heel eenvoudig: een warm mandje, een zachte plek op de bank en iemand die blij is als hij mij ziet.
Iemand die zegt: “Maya, jij hoort bij mij.”
Na al die jaren wachten begin ik me soms af te vragen of die persoon nog bestaat. Maar toch geef ik de hoop niet op.
Want ergens moet er toch iemand zijn die door mijn leeftijd heen kijkt en ziet wie ik werkelijk ben.
Een lieve hond die al veel te lang wacht.
Misschien leest juist die ene persoon dit bericht.
Misschien bent u degene die mij eindelijk ziet.
Ik heb al zoveel jaren van mijn leven in het asiel doorgebracht. Nu zou ik zo graag willen weten hoe het voelt om een geliefde gezinshond te zijn.
Wilt u mij laten ervaren wat een echt thuis is?
Liefs,
🐾 Maya
Nog altijd wachtend in Roemenië op haar gouden mandje… ❤️